Op deze prachtige herfstdag gingen we met ezels Tinus en Misty naar Woon en Zorgcentrum St. Franciscus.
We werden welkom geheten bij de entree en liepen zo de ontvangstruimte in, waar al wat bewoners verheugd opkeken,
toen ze Tinus en Misty zagen. Er werd flink geknuffeld en vele vragen gesteld.
Woon En Zorgcentrum St Franciscus heeft meerdere verdiepingen met vele appartementen. We gingen alle woonkamers in met Tinus en Misty, dat was af en toe best een uitdaging. Soms stond er een salontafel met breekbare spulletjes in het midden van de woonkamer zodat wij er allemaal voorzichtig langs moesten. Na het knuffelen van beide ezels moesten de ezels draaien om de woonkamer weer te verlaten. Gelukkig ging het steeds goed en is er niets omgevallen. De gezamenlijke woonkamers waren wel groter maar omdat daar veel bewoners aanwezig waren met o.a. rolstoelen en rollators was ook daar de ruimte beperkt. Maar ja, het is ook niet dagelijks dat er 2 ezels op bezoek komen… Er werd flink geknuffeld en heel leuk om te zien hoe blij bewoners worden bij het zien van ezels, sommigen gingen helemaal stralen zo leuk. Er kwamen bij sommige bewoners oude herinneringen naar boven.
Toen we de begane grond gehad hadden drukte de begeleiders op de knop in de lift zodat we naar de 1e etage zouden gaan.
Mijn gedachte was “met de ezels in de lift??????????”. Tinus en Misty hadden dat nog nooit meegemaakt maar ze liepen rustig de lift in. Tinus vond de grote spiegel prachtig. Degene die de lift schoon maakt heeft na ons bezoek wel wat te doen want die natte neus daar knapt een spiegel niet van op. Het draaien in de lift ging echt net (ezels zijn tenslotte lenig) maar toch besloten we dat we de volgende keer de ezels achteruit de lift uit zouden laten stappen. Er waren weer vele woningen waar we langs gingen en ook gezamenlijke woonkamers. Daarna waren de andere verdiepingen aan de beurt. Onze lift ervaring ging steeds beter.
En de spiegel werd steeds smeriger…. Tinus en Misty bleven alle aandacht prachtig vinden, alle bewoners mochten met ze knuffelen en ze liepen iedere keer lief mee, alle woningen in en weer uit.
Het was een ontzettend leuke dag en het mooiste is toch wel de bewoners die je zag stralen van geluk bij het zien van 2 ezels.
