Hoe ezeltje Ida in de opvang komt

Als ik weer eens op Marktplaats op zoek ben naar dierenleed valt mijn oog op een foto van een ezeltje.
Ik heb een zwak voor ezels, ook omdat ezels dieren zijn die van gezelschap houden.
Dit ezeltje maakte geen gelukkige indruk en ‘we’, Janny Hoekstra en ik, Hans Gartner besluiten naar de plek te rijden,
ook omdat dat een prachtige vogelspotplek is met kans op Kraanvogels.
Intussen heb ik de vorige avond contact  gehad met Ezelwelzijn in Zwinderen, een opvang voor (ontheemde) ezels met als doel ze te herplaatsen, een prachtig doel.

Toen we in A aankwamen stond daar een kleine ezel te midden van twee paarden en een pony.
Toch nieuwsgierig naar de eigenaar vertelde een aanwonende boer dat het ezeltje te koop was omdat de eigenaar ging verhuizen.
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt; alleen wij beiden hebben geen plek om een ezeltje te plaatsen. 
De eigenaar vroeg een hoop geld, maar geluk , ook voor een dier, is niet in geld uit te drukken.

Hoewel de middelen er zijn, hebben we na overleg en een optie met de eigenaar èn
met Joop van Ezelwelzijn eigenlijk besloten om het ezeltje niet te kopen.
Ik heb die nacht slecht geslapen; geluk in handen te hebben en het laten afweten kan ik niet en wil ik niet.

Dit ezeltje is niet zomaar op onze weg gekomen.

De volgende ochtend heb ik de eigenaar gebeld en hem een bod gedaan waar hij mee akkoord ging.
Lang verhaal kort, Joop gebeld en een afspraak gemaakt om Ida op te halen en af te staan voor herplaatsing aan Ezelwelzijn.
Aldus geschiedde.
Inmiddels heb ik begrepen dat Ida bij Ezelwelzijn in Filou een grote vriend heeft gevonden, en hebben we in overleg besloten dat wij kost en inwoning betalen en Ida in Zwinderen blijft.

Zonder geluk vaart niemand wel. 

Niet te vergeten de inzet van Joop, zijn bereidwilligheid om Ida op te halen en de ruggespraak ‘ toen het dreigde mis te gaan en het mij dreigde over de ‘schoenen te lopen’  Dank je wel.!