Ongeveer 4 jaar geleden kreeg ik twee ezels voor mijn verjaardag.
Wij gingen toen kijken bij de ezelstichting en een paar maanden later stonden Whisky en Ginger bij ons in de wei.
De eerste paar maanden moesten ze even wennen (en ik ook), maar al snel hadden we een routine gevonden. 

Als het mooi weer is doe ik ze ’s ochtends naar buiten, de wei in, waar ze de hele dag kunnen grazen.
’s Avonds doe ik ze dan weer naar binnen waar ze wat stro krijgen wat ze kunnen eten.
Af en toe loop neem ik ze mee naar buiten om een rondje te lopen, wat ze erg leuk vinden.

Omdat wij geen hoefsmid kunnen vinden (en het nu zelf doen) kwam Joop even langs om de hoeven te controleren
en te kijken hoe het met de ezeltjes gaat. Hij was zeer tevreden en ik heb weer wat dingen opgestoken over ezels. 

Whisky en Ginger zijn de allerliefste ezels die ik mij kan wensen en ik ben heel blij met ze!