Wij waren uitgenodigd door “Het Wikenhuis”, een woonzorglocatie voor mensen met dementie.
Tinus en Misty hadden er zin in en stonden super snel in de ezeltruck. Al spoedig kwamen we aan op de bestemming.
We moesten even kijken waar we konden parkeren dat was lastig want het was midden in een woonwijk.
We besloten vlakbij het wikenhuis te parkeren in de bocht maar wel zo dat er nog verkeer langs kon.

Wij werden welkom geheten en liepen direct achter het team zorgmedewerkers aan naar binnen.
Tinus en Misty inmiddels wel gewend aan een lange gang met allemaal deuren dus liepen makkelijk met ons mee.
Vele bewoners zaten al te wachten in de gezamenlijke woonkamer. Er werd volop geknuffeld en gekletst.
Het is iedere keer weer heel leuk om te zien hoe Misty en Tinus op de bewoners reageren en andersom.
Je ziet de meesten helemaal opfleuren bij het zien van beide ezels en al helemaal als er ook geaaid mag worden.
Dat Tinus en Misty aan het verharen zijn dat boeide niemand, iedereen vond het prachtig.

Na de gezamenlijke woonkamer gingen we nog een paar slaapkamers in.
De mensen die uit bed konden deden dat en genoten van hun bijzondere bezoek.
In de slaapkamers was het soms lastig om er weer uit te komen want de ezels moesten immers in de kamer draaien.
Er is wederom niets omgevallen, Tinus en Misty zijn gewoon super voorzichtig en heel lief voor alle mensen.
Het maakt ze niet uit als er even anders geaaid wordt dan standaard dus tegen de haarrichting in.

Het was weer een super leuke dag en je zag dat alle bewoners en ook de zorgmedewerkers genoten en daar doe je het immers voor.