Een aantal maanden geleden waren we benaderd door Verpleeghuis Gehandicaptenzorg.
Ze vroegen zich af of wij met ezels konden komen.
Uiteraard kunnen we dat dus gingen we op de afgesproken dag 20 augustus op pad.
Tinus en Misty stonden al snel in de ezeltruck en we gingen gelijk op pad.
Prachtig weer niet te warm met een heerlijk zonnetje zo gingen we weg.
We reden naar het noorden naar Friesland en hoe verder wij Friesland in reden hoe donkerder het werd.
Hele zware onweersbuien werden het. Gelukkig zat het geluk ons mee want toen we aankwamen was het droog.

We moesten even wachten totdat alle bewoners in de gezamenlijke woonkamer aanwezig waren
maar onder het genot van koffie en koeken was dat verre van erg.
Ook toen we Tinus en Misty uit de ezeltruck haalden was het gelukkig droog
want met natte ezels een verpleeghuis bezoeken is toch minder prettig dan wanneer ze droog zijn.
We liepen naar de gezamenlijke woonkamer waar we enthousiast werden verwelkomd door vele bewoners en uiteraard personeel. Sommige bewoners begonnen te stralen en wilden de ezels blijven aaien/knuffelen.
Bewoners die op bed lagen hebben we ook bezocht. Is wel krap die kamers binnen met twee ezels maar iedere keer lukte het.
Het maakt je heel blij om te zien hoe gelukkig je bewoners kan maken met een bezoek met ezels.